Start op 7 & 8 oktober 2025.
Bij Cirkel is Rond geloven we dat sterke communicatie en persoonlijke groei de basis vormen van goed samenwerken. Daarom hebben alle medewerkers de training Persoonlijke Kracht & Communicatie gevolgd. Een mooie stap in onze gezamenlijke ontwikkeling!
Je hersenen wonen in een donker, stil theater – je schedel. Daarbinnen is geen enkel raam, geen deur, geen microfoon. Geen straal licht komt ooit je hoofd binnen. Geen geluidsgolven bereiken direct je brein. Alles wat jij “ziet” en “hoort” zijn in werkelijkheid elektrische signalen die via je ogen en oren binnenkomen. Jouw hersenen zetten die signalen om in beelden, geluiden en verhalen.
Kortom: je brein is geen camera die de werkelijkheid neutraal registreert. Het is eerder een regisseur die een film maakt – en jij zit op de eerste rij in die bioscoop. En wat voor regisseur!
Het houdt ervan om continu voorspellingen te doen: “Dat is vast wat zij bedoelt… straks gaat dit fout… ik weet al hoe dit afloopt.” Het vult gaten in de informatie automatisch in, want stilte en onzekerheid vindt je brein irritant.
Het geeft elk beeld een oordeel of label: goed, fout, gevaarlijk, veilig.
Dat vermogen tot voorspellen en betekenis geven is geweldig, want zonder dat zou je elke ochtend opnieuw moeten leren hoe een deurklink werkt of hoe je koffie zet. Maar er zit ook een nadeel aan: je brein steekt óók veel energie in dingen waar je nul invloed op hebt.
Wat je gaat ervaren: Stap in je invloed
Je gaat letterlijk ervaren hoe het voelt om in je eigen zone van invloed te staan. Binnen dat gebied merk je dat je brein ontspant: er is focus, er is energie, er is richting. Zet je één stap buiten die zone, dan schiet je lijf vaak direct in de spanning. Frustratie, onrust, of het gevoel dat je grip verliest. Je lichaam laat je onmiddellijk voelen waar je hersenen zich veilig en krachtig voelen – en waar niet.
De verborgen trucs van je brein
Je hersenen haten leegte. Krijgen ze te weinig informatie, dan vullen ze de gaten zelf in. Handig, maar vaak ook misleidend. Zo ontstaan aannames, verdraaiingen en snelle oordelen – zonder dat je het doorhebt. In de training halen we die “glitches” naar boven. Je gaat zien hoe ze werken, en vooral hoe je je brein kunt helpen om het verhaal eerlijker, helderder en respectvoller te maken.
Een frisse blik via een ander
In tweetallen deel je een situatie die je stress oplevert. Met één goed geplaatste vraag zet je je brein op een ander spoor. Vaak is dat genoeg om het verhaal in je hoofd compleet te kantelen: wat zwaar leek, wordt ineens lichter, overzichtelijker en realistischer. Je ontdekt hoe snel jouw regisseur een nieuw script kan schrijven als je de juiste prikkel krijgt.
Je brein onder stress
Wanneer spanning oploopt, gaat het alarmsysteem in je hersenen – de amygdala – op rood. Het voelt alsof er een rookmelder afgaat: je schiet in de verdediging of de aanval. Je “denkbrein” raakt op de achtergrond. Maar er zijn manieren om dat systeem te kalmeren en je voorste hersendelen – je centrum voor helder denken en keuzes maken – weer aan het roer te zetten. Met een paar verrassend eenvoudige technieken leer je dat schakelen.
👉 Aan het eind van dag 1 heb je niet alleen meer inzicht, maar ook een praktisch neurologisch kompas. Je weet waar je kracht vandaan komt, hoe je energie niet weglekt, en hoe je communicatie schoner en effectiever wordt – zelfs wanneer het spannend is.
Voor je hersenen is feedback spannend terrein. In de oertijd betekende afwijzing of kritiek dat je het risico liep je plek in de groep te verliezen – en in die tijd was dat letterlijk levensgevaarlijk. Je brein draagt dat oeroude alarmsysteem nog steeds bij zich. Geen wonder dat kritiek soms voelt als een aanval, of dat je meteen in de verdediging schiet.
Maar: je hersenen kunnen óók leren feedback te zien als neutrale informatie. Als data. Als brandstof voor groei en verbinding. Zodra je brein dat verschil ervaart, verandert feedback van bedreiging in een hulpmiddel.
Wat je gaat ervaren
Feedback in de praktijk In kleine groepjes ga je feedback geven en ontvangen. Eerst voel je waarschijnlijk hoe je brein in een kramp schiet: je hartslag versnelt, je spieren spannen aan. Maar zodra de boodschap helder, kort en zonder oordeel gebracht wordt, merk je hoe je systeem ontspant. Je ontdekt aan den lijve dat feedback veilig kan voelen – en zelfs opluchtend.
Nieuwe denkkaders voor je brein
Je krijgt overtuigingen aangereikt die werken als softwareupdates. Je brein krijgt er nieuwe programma’s bij om situaties te verwerken: minder stress, meer ruimte. Het voelt alsof je een oude computer vervangt door een snellere versie, die soepeler draait en minder vaak vastloopt.
Verschillende perspectieven innemen
We nodigen je uit om niet alleen vanuit je eigen bril te kijken, maar ook vanuit die van de ander en vanuit een neutrale, helikopterachtige blik. Je merkt hoe je hersenen razendsnel een ander verhaal maken zodra je het standpunt verandert. Vaak valt er direct spanning weg en ontstaat er begrip waar eerst alleen weerstand zat.
Beelden die blijven hangen
Omdat je brein dol is op beelden, gebruik je metaforen om te ontdekken wat feedback onbewust voor jou betekent. Voor de één voelt het als een stormram, voor de ander als een lift die je omhoog tilt. Juist die beelden zorgen dat je brein het beter onthoudt en dat je reactie in de praktijk blijvend verandert.
👉 Aan het eind van dag 2 voelt je brein feedback niet langer als een aanval, maar als een signaal waarmee je verder kunt. Je neemt overtuigingen en technieken mee die je rol verhelderen, je communicatie zuiverder maken en je samenwerking versterken.
✨ Wat deze twee dagen jou brengen
Een helder inzicht in hoe je brein de werkelijkheid kleurt, vervormt en soms misleidt.
Grip op je energie door te focussen op waar je hersenen wél verschil kunnen maken.
Het doorzien van de automatische misverstanden die ontstaan in gesprekken.
Feedback leren ervaren als data in plaats van als bedreiging.
Neurowetenschappelijk onderbouwde inzichten die direct bruikbaar zijn in je werk en je samenwerking.
“We leven allemaal in ons eigen breintheater. Hoe beter je de regisseur in je hoofd begrijpt, hoe vrijer en krachtiger je speelt in het verhaal met anderen.”
